Үзара хезмәттәшлекне ныгытып
Өченче мартта Барда районында эш сәфәре белән Башкортостан Республикасы вәкилләре булды. Очрашулар Барда гимназиясендә, Үдик урта мәктәбендә hәм балалар бакчасында уздырылды. Башкортостан Республикасының Уфа шәhәреннән hәм Тәтешле районыннан килгән делегация иң беренче Барда гимназиясенә юл алды. Кунаклар биредә укыган танылган шәхесләргә багышланган стендларны карадылар, музейда булдылар. Укучылар hәм ата-аналар көче белән әзерләнгән концертта “Алтынай“ үрнәк бию hәм “Көмеш кыңгыраулар“ вокаль ансамбльләре чыгыш ясады, башкорт телендә Әнгам Атнабаев шигыре яңгырады. Барда районы мәгариф идарәсе начальнигы Т.М. Мукаеваның сәламләвеннән соң Габдулла Тукай
Надежда придавала сил
Моя мама Бибихана Аллаяровна Тляшева родилась и выросла в Бичурино, здесь же она всю жизнь проработала в колхозе. Судьба мамы мало чем отличалась от ее сверстников. В 8 лет она осталась без отца. Что это такое, знают только те, кто рос без отца. «Когда мои подруги ехали на телеге с отцами на сабантуй, я с завистью глядела им вслед», — вспоминает она свое несчастливое детство. Несмотря на это, успешно окончила семилетнюю школу. Потом началась война, отправив на фронт троих братьев
Изге hөнәр
“Ел укытучысы – 2020“ hөнәри осталык муниципаль конкурсы Бардада 26-27 февральдә икенче Барда урта мәктәбе, Барда балалар бакчасының “Бәләкәч“ (“Малышок“) hәм “Әтәчкәй“ (“Петушок“) структур бүлекчәләре базаларында уздырылды. Чарада 12 балалар бакчасыннан, мәктәпләрдән hәм структур бүлекчәләрдән килгән 30 укытучы, тәрбиячеләр үзләренең сәләтләрен, белемнәрен күрсәтте, тәҗрибә уртаклашты, ачык дәресләр, класс сәгатьләре hәм осталык дәресләре үткәрде, метапредмет сынаулар узды. Чараны тантаналы рәвештә ачканнан соң “Ел укытучысы – 2019“ конкурсы җиңүчесе Лариса Владимировна Мельникова катнашучыларга изге теләкләр әйтеп уңышлар теләде. “Ел укытучысы“ муниципаль конкурсында
Бар чикләрне узып
Күп кенә бардалылар, бигрәк тә хоккей сөючеләр, узган ел кыш безнең районга Ванкувер (Канада) командасы килүен хәтерлидер. Ул вакытта дүрт көн дәвамында җирле малайлар канадалылар белән шөгыльләнә hәм берничә осталык дәресе ала алдылар, ә соңыннан кунаклар белән район җыелма командасы арасында дусларча очрашу булды. Бу спорт вакыйгасы турында озак сөйләделәр, берәүләр бу вакыйгага ышана алмады, икенчеләр аның кабатлануын теләде. Ул вакытта команданың дүрт вәкиле белән сөйләшә алдым: Зак Звебер, Тобия Саурь, Брайан Петерс hәм Кайл Дотцлер. Яшьләр үзләре, хоккейга ничек
Җаным башкаласы Күчтәнти
Күренекле якташыбыз фольклорчы галим, шагыйрь, журналист, җәмәгать эшлеклесе Рәшит Фәйзрахман улы Ягъфәровның якты истәлегенә багышланган VII “Ягъфәр укулары“ 20 февральдә Күчтәнти авылында уздырылды. Күчтәнти авылына, танылган якташыбыз исемен йөрткән мәктәпкә барып керүгә hәр урында Рәшит абый рухы чагыла төсле, фоторәсемнәрдән ул елмаеп карый. Әгәр исән булса, быел аңа 74 яшь тулган булыр иде. Тик кызганычка каршы райондашыбызның гомере 62 яшендә – 2008 елда өзелде… Пермь крае татарлары hәм башкортларының милли-мәдәни үзәге җитәкчесе урынбасары С.Н. Назин җитәкчелегендә район вәкилләреннән бер төркем
Воспоминания детства
1941 год. Мне пять лет, сестренке — два года. Живем в г. Молотов (нынешняя Пермь). Помню, как провожали отца на войну с вокзала «Пермь-2». Отправляющихся, провожающих было очень много. Слезы, слова прощания: «Возвращайтесь скорее, целыми и невредимыми, будем ждать вас!», «До свидания, ждите нас, мы вернемся с победой!». До сих пор все перед глазами, будто вчера это было. Осенью того же года скончалась наша мама, мы остались с бабушкой. Наш дом находился недалеко от базара. Приезжавшие на базар останавливались у
Нет права забывать
В дни, когда идет подготовка к празднованию 75-летия Победы в Великой Отечественной войне, в сердце каждого, кто был свидетелем того времени, вновь оживают горькие воспоминания. Да, пламя войны коснулось каждого, трагедии и потери, которые она принесла, мы не вправе забывать. Я и сама дитя военного времени. В начале войны мне было всего полгода. Я росла, слыша, ощущая всю боль утраты матерей, жен, чьи мужья, сыновья так и не вернулись, или же умирали уже дома — от ран, полученных в боях.
Командовал взводом
Хоть и коротко, хотела бы рассказать о жизненном и боевом пути Азматова Миргалима Хисаметдиновича. Так как в книгу «Вечная слава елпачихинцам» вошло немало фотографий, однако, о них ничего не написано. А детям, потерявшим отцов, хочется узнать, как и где они жили, какой боевой путь прошли, для чего ведут поиски в архивах. Миргалим-абый родился 15 сентября 1915 года в Елпачихе, в семье муллы Габдуллы. Он — из династии Адутовых. Получил образование в медресе, хорошо знал татарский, русский языки, арабскую и латинскую
Боевой путь моего отца
После смерти матери мне в руки попал дневник моего отца, который он вел во время войны. Это была старая, довольно потрепанная тетрадь. Сведений в ней было немного, однако, одна запись привлекла мое внимание. «Погиб Черняховский — 18/2 45г». Зная, кто это (генерал армии, дважды Герой Советского Союза Иван Данилович Черняховский), решил проверить дату, которую привел отец в дневнике. Действительно, он погиб 18 февраля 1945 года в возрасте 38 лет. Почему же обычный рядовой солдат Назмухан Миргунов сделал эту запись? Значит,